Öğrenim hayatım boyunca Boğaziçi Üniversitesi Burs Ofisi’nden burs aldım. Boğaziçi Üniversitesi’ndeki hayatımı kolaylaştıran Burs Ofisi’nin tüm çalışanlarına teşekkürü borç biliyorum. Yeni gelen öğrencilere tavsiyem eğer Burs Ofisi’ne yolları düşerse sorunlarını hiç çekinmeden anlatsınlar. Karşılarında güleryüzlü , dinlemeyi bilen ve sorumluluk sahibi insanlar bulacaklardır. Eylül 2011

Boğaziçi Üniversitesi... En güzel yıllarımı geçirdiğim mekan... Kampusu, öğrencisi, öğretim görevlisi ve personeliyle tam bir özgürlük ortamı... Bir daha Dünya’ya gelsem –tartışmasız – bütün çabamı Boğaziçi’nde okumak için harcarım... Boğaziçi’nde okumak, Boğaziçili olarak yaşamak bir başka güzel, fakat İstanbul’da öğrenci olarak yaşamak maddi zorluklarından dolayı hiç kolay değil. Daha hazırlık yılımın ilk günlerinde Burs Ofisi’nin sıcak yüzüyle tanışmak, gönülden ilgisiyle karşılanmak en büyük şanslarımdan biriydi. Ailevi durumumun yazılı olduğu belgeyi inceleyen hanımefendinin, beni mahcup etmeyecek bir tavırla ihtiyaçlarıma destek olunacağını bildirmesi, en mutlu anlarımdan biri olarak hafızamda yer tutuyor. İnişli çıkışlı ders grafiğimden dolayı bursumun kesilmesine üzülsem de, burs karşılığında başarı beklentisi ve bunun takibi çok dikkate değer bir uygulama. Derslerimin düzeldiği fakat maddi durumumun kötüleştiği mezun olma sürecinde, Burs Ofisi’nde farklı bir sima ile ama yine güler yüz, yine anlayış, yine ilgiyle karşılanmak harika bir paylaşımdı. Katkısı olan, destek veren, bağış yapan, burs-öğrenci ilişkisini tasarlayan ve düzenleyen herkese teşekkürler...Ocak 2012

Başarının desteklenmesi gerekliliğine gönülden inanan özverili kişi ve kurumlar sayesinde başarımı hem lise hem de üniversite hayatım boyunca sürdürebildiğim için minnettarım. Bana yapılan karşılıksız yatırımın meyvelerini almaya başladığım şu günleri ise başarının yeni nesillerce de sürdürülmesine katkı sağlamak için değerlendirmeyi üzerime borç biliyorum. Çünkü bence burs sadece kurumların değil elini vicdanına koyabilen her bireyin takmaktan büyük onur duyacağı bir nişandır. Ağustos 2011

Altı kız bir erkek toplam yedi çocuklu Batmanlı bir ailenin en büyük çocuğuyum ben. Çok zor şartlar altında ve akrabalarımın okuldan alıkoyma tehditlerine rağmen kendisi de aynı kaderi yaşamış ve okuyamamış olan annem gibi güçlü bir kadının desteğiyle okuyabildim. Annemin yardımı çoğu zaman sadece manevi oluyordu; maddi destek olmadan devam etmekte ise çok sıkıntı çekiyordum. Çok geçmeden anladım ki eğer olacağı varsa maddi imkansızlıklar sadece kişiyi güçlendirmek içindir. Nitekim hayatıma giren yardımsever insanlar sayesinde (çoğu GÜÇLÜ kadınlar) şimdi olmak isteğim yere çok yakınım. Bu yardımların başından beri benim hayatımı nasıl şekillendirdiğini şöyle anlatayım; Lise yıllarında dershaneye verecek param olmadığı için doğu illerinde olan asker öğretmenlerin ders verdiği Mehmetçik dershanelerine başvurdum ve kazandım. Kaloriferlerimiz çalışmıyordu, kitaplarımızı ise hocalarımız kendi memleketlerinden getiriyorlardı ama işin içinde yürek vardı. Yine lise yıllarında 4 kilometre olan evim ile okul arasını her gün yürüyerek gidip geliyordum. Neyse ki bu çok uzun sürmedi ve okul müdiresi (GÜÇLÜ bir kadın) benim için ücretsiz servis buldu ve artık akşamları eve geldiğimde yorgunluktan bitmiş olmuyordum. Üniversitemi Boğaziçi olarak seçeceğimi söyleyince insanlara, kimse sıcak bakmadı. Orası zenginlerin yeri, pahalı yerler, yapamazsın orda dediler, ama ben bunun bir engel olmadığını anlamıştım... Boğaziçi’ne kayda gelecek kadar bile yol paramız yoktu ve bir Kardelen olarak Çağdaş Yaşam bana ve babama yolluk parası gönderdi. Tek bursumla geçinemedim ve yine Boğaziçi’nden çok değerli Hocam bana yardımsever bir GÜÇLÜ kadından burs buldu. Amsterdam’a gitmek istedim, Erasmus Bursu’nu ikincilikle kazandım ancak burs tek başına yeterli değildi ve yine Boğaziçi mezunu olan Tansever çifti ve çok değer verdiğim başka bir GÜÇLÜ kadın, bu aşamada bana yardımcı oldular. Şimdi ise Amerika’ya gitmek istiyorum ve Fulbright Bursu’nu kazandım. Seneye Amerika’da eğitim politikası alanında Master yapacağım. Batman’dan çıkarken böyle büyük hayallerim yoktu. Şimdi ise siz destekçiler sayesinde Amerika’nın da son yer olmadığını biliyorum. Benim gibi birçok kızın hayatı onların bile hayal ettiklerinin ötesinde sizin sayenizde şekillenecek... Her şey için çok teşekkür ederim....Temmuz 2011

Boğaziçi Üniversitesi’nde yaklaşık 3 yıl burslu olarak okudum. Burs ofisinin bana sağladığı aylık nakdi yardım, kütüphaneye ve okula yakın her türlü imkana sahip bir yurt odası ve ofis çalışanlarının güler yüzlü destekleri olmasaydı bugün hayalini kurduğum yolda ilerliyor olamazdım. Burs Ofisi’nin bana başarılı olabilmem için gerekli tüm imkanları sunduğunu düşünüyorum. Akademik hayatıma katkılarının yanında tiyatro biletlerimi, kişisel kütüphanemdeki ilk kitaplarımı ve ilk kemanımı da ben bu burslarla edindim. Hem bize bu bursları sağlayan isimlerini bile bilmediğimiz cömert insanlara hem de bu bursları bizlere ulaştıran Burs Ofisi’ne çok teşekkür ediyorum." Nisan 2011

Halil İbrahim Kırlı ‘’Ben Boğaziçi Üniversitesi'ne 2003-2004 akademik yılında kayıt oldum. Ailemizin ihtiyaçlarını devlet memuru olarak çalışan babam karşılıyordu ve finansal durumumuz pek de iyi sayılmazdı . Yine 2004-2005 akademik yılında diğer kardeşim üniversiteye başladı ve babam borçlarını ödeyemeyince köye babaannemlere yerleştiler. Bu arada en küçük kardeşim ilköğretime başladı. Bölümde geçirdiğim ilk dönemden sonra ‘’repeat’’ oldum ve iki dönem üst üste bu durumum devam etti. Bu sürede öğrenim kredisinden başka gelirim yoktu ve okul da zaten kötü gidiyordu. Okulu bırakıp memlekete geri dönmeyi düşündüm. Bir sabah bir umut, Burs Ofisi’nin kapısından içeri girdim. ‘‘Ben’’ anlattım, ‘‘beni’’ dinlediler. İşte Burs Ofisi benim öyle bir zamanımda yanımda oldu ki, bu birliktelik sayesinde okulu 2.89’luk bir ortalamayla bitirdim. Üniversitede okuyan kardeşime de yardım edebildim ve O, okulu bitirip öğretmen olarak atandı. Diğer kardeşim ise benimle beraber SBS’ye çalışıyor şimdi... Mart 2011

Boğaziçi Üniversitesi'nde eğitim görmenin bir ayrıcalık olduğunu düşünüyorum. Öğrenim süresince eğitimin yanında sosyal aktiviteler de öğrenciler için çok önemli bir yer teşkil etmekte. Hem eğitimimi daha rahat koşullarda sürdürmemde hem de sosyal bir birey olmamda Burs Ofisi’nden almış olduğum yemek ve gereksinim burslarının payı büyüktür. Belki de bazılarımıza miktar olarak çok da fazla görünmeyen bu burslar bir öğrencinin yaşamını kolaylaştırmada gerçekten çok büyük bir yer kaplıyor. İş hayatına yeni girmiş bir birey olarak önümüzdeki zaman dilimi içerisinde ben de Burs Ofisi aracılığıyla öğrenci kardeşlerimize burs vererek destek olmak isterim. Diğer mezunlarımızın da imkanları dahilinde bu güzel paylaşıma ortak olacaklarından eminim. Boğaziçili olmanın gururunu bu güzel paylaşımla hep birlikte yaşayalım. Mart 2011

Fizik Hazırlığı okuduğum bir buçuk yıl içerisinde hayatıma çok büyük şeyler kattığımı düşünüyorum ve bunların en başında müzik ve müzikle olan bağlantımı söyleyebilirim. Hazırlık döneminde İngilizce’ye ya da herhangi bir dile karşı önyargılı bir insan olmam bana, araştırmam ve dil konusunda yazılmış makaleleri ve diğer materyelleri incelemem gerektiğini düşündürmeye başladı. Bunu uygulamaya geçirerek çeşitli kitaplar ve makaleler okudum. Eminim bu sistemi kuran insanların dil öğrenme konusunda benden daha çok bilgileri vardır, benim onlardan farkım dile önyargılı bir öğrenci kişiliğim olmasıydı. Bu yüzden kendimi çok çaresiz hissetmem kaçınılmaz bir durum olarak ortaya çıktı. Bu nedenle, etrafımdaki insanların, hocalarımın söylediklerini ve okuduğum dil içerikli kitapları hayatımda uygulamaya karar verdim. İlk yaptığım eylem, kendime keman alıp, beyinle ilgili araştırmaları üstümde denemek oldu. Daha önce hiç müzik eğitimi almayan bir insan olarak, sırf okuduğum makalelerden müzik öğrenimi ve dil öğrenimi sırasında beynin aynı bölgesinin çalıştığını öğrendiğim için ve tabii ki kemanın sesine aşık bir insan olarak bu teoriyi hayatımda uyguladım. Şu anda söyleyebilirim ki, müziği İngilizce’nin yapısını anlamamda başlıca etkenlerden biri olarak görüyorum. Her hocanın söylediği gibi yabancı müzik dinlemek bu süreçte bana çok yardımcı olduysa da, bir müzik aleti çalmaya başlamamın etkisi çok daha fazla oldu. Geçirdiğim bu bir buçuk yıllık süreç içinde, dilden nefret eden bir insandan dil aşığı ve dil bilimi meraklısı, boş zamanlarında zevk olarak okuyan bir sayısalcıya dönüştüm. Bu benim için gerçekten büyük bir gelişmedir. Hazırlık’ı bir dönem uzatmamın sonucunda, çok isteyerek girdiğim bölümümde okumaya başlıyorum, Hazırlık uzadığı için kesilen bursum da tekrar bağlandı, çok mutluyum! Şubat 2012